Gazoz Ligi amatör ruhu ön planda tutan, öncelikle futbol tutkusunu ve tutkunlarını bir araya getiren bir “alternatif futbol” organizasyonudur. Bu lig için ter dökecek her birey “amatör” olmalıdır. Ancak hayata dair eşitlik ve adalet gibi meselelere karşı “profesyonel” özlemlere haiz olmak konusunda bir sınırlandırmamız olamaz. Hatta bu konuda özendirici olmayı isteyen bir ruh halini hâkim kılmak, gerekirse yer yer zorlamak ligin alamet-i farikalarındandır.

Aktif lisanslı oyuncu oynatmak konusunda Gazoz Ligi olumlu bir eğilim taşımamaktadır. Çabamız daha çok “mahalle futbolu” ruhunun modern versiyonunu inşa etmektir. Dolayısıyla “senin oyuncun da öyle diyor” dendiğinde “ama hakem var” demez, hatta “oyuncun öyle diyor”a sonsuz bir güven duyar.

Gazoz Ligi’nde gazozuna oynanır ama futbol oynanır. Gazoz Ligi ciddiyeti ve tutkuyu harmanlayan bir varoluş olarak görür futbolu. Gazoz Ligi mensubu rakibine çelme takmaz, sakatlamaya yol açabilecek her türlü ihtimali özenle dışlar. Gerektiğinde kendinden güçlü olan takıma karşı diklenmeyi, ezilenlerin ahlakını benimseyerek yapar. Öfkeyi ve hüznü bazen kolektif olarak bazen bireysel olarak kendi içinde yaşar. Bu yaşantının içinde Gazoz Ligi’nin diğer unsurlarına karşı agresifliğe, kibre ve saygısızlığa yer yoktur.

Gazoz Ligi oyuncusu şunu bilir:

“Hayat sahadaki 60 dakika ile sınırlı değildir. Futbolun aksine hayatı idame ettirmenin bazı zorunlu şartları vardır.”

Dolayısıyla Gazoz Ligi oyuncusu hem “topunu oynar” hem de arkadaşının “yarın sabahını” düşünerek arkadaşını kollar. Gazoz Ligi oyuncusu için “ortadaki top” rakibe aittir. Ne pahasına olursa olsun ayağını o toptan ve rakibini riske atacak her türlü temastan uzak tutar.

Gazoz Ligi’nin futbol sevgisi şu şiarı doğurmaktadır: “FUTBOL BORSADA DEĞİL,

ARSADA GÜZEL!”

Futbolun arsadaki güzelliğini yaşamak “inşaat ya resulullah” zihniyeti ve siyaseti yoluyla imkânsız hale getirilmiştir. Gazoz Ligi bu yağmanın bilincindeki oyunculardan oluşur. Gazoz mensubu, ayağını basabileceği kadar yer bırakılan her arsanın ve o arsanın bu güzel oyuna kattığı değerin kıymetini bilir.

Gazoz Ligi endüstriyel futbola, ırkçılığa, milliyetçiliğe, cinsiyetçiliğe, her türlü nefret söylemi ve ayrımcılığa karşı olmayı bir varlık sebebi olarak görür, bu konuda da tavizsizdir.

Gazoz Ligi açısından hakemlik mevzusu biraz farklıdır. Hakemi ve hakemliği büyük usta “Eduardo Galeano”ya ithafen “kara gömlekli tiranlar” olarak değil birer “kolaylaştırıcı” olarak görür. İtiraz etmez, oyununa bakar. Süper Lig ağzıyla konuşanın ağzına organik pul biber sürer. “Hakemler hakkında konuşmam ben ama…” diyen kolpacılara ve onların samimiyetsiz cümlelerine fena halde ayardır. Bu anlamda dayanışmayı, paylaşmayı velhasıl takım olmayı en değerli varlığı olarak görür.

Hakemler bu dayanışmanın ve paylaşımın en önemli unsurlarından biridir. Gazoz Ligi hakemleri oyunu ve oyuncuyu idare etmek veya hizaya getirmek için değil, endüstriyel futbolun aksine oyunun gerçek bir parçası olabilecekleri bir ütopyayı yaşamak için sahaya çıkarlar. Hakemlerin yüzlerinde tebessüm olmadan bitirdikleri her maç, sahadaki iki takım için de kaybedilmiş demektir.

Gazoz Ligi’nde kazanmak, kaybetmek ya da hayatlarımızda nadiren gördüğümüz eşitlik misali beraberlik olağan sonuçlar ve haller olarak görülür.

Gazoz Ligi oyuncusu “OYUN”a tutkuyla bağlıdır. “Hava çok soğuk, bugün maç mı olur?” demez, diyenden de çok hazzetmez. Rakip ile temas eder, tensel temasa önem verir. Formasını beğendiyse bazen çeker ama önünde giden oyuncuya tekme atmaz. Kora kor oynar, faulün “ahlaklısını” yapar. Terini topa akıtır, çocuklaşır ama çirkinleşmez. Hayatın ve sokağın terbiyesini bilir. Rakibini “rakip” olarak değil yoldaşı, arkadaşı olarak görür. Tabelanın durumuna göre oyunu geciktirmek ve zaman geçirmek gibi endüstriyel hilelerden imtina eder. Son düdük çaldığında da önce tabelaya değil, sahada en az onun kadar nefes tüketmiş arkadaşlarının gözlerinin içine bakar. Tebrik, teselli, ya da teşekkür ettiği kişinin üzerindeki formanın kendisininkiyle aynı olup olmadığına bakmaz. Teri sahaya akmış herkesle temas etmeden sahayı terk etmez. Mağlubiyet öfke değil, olsa olsa üzüntü getirir. Gazoz Ligi oyuncusu galibiyetle coşar ama bunu mağlup olanı ötekileştirmeden yapar.

Gazoz Ligi’ni farklı kılan, farklılıklarla bir arada durmayı bilmesi ve onlara farklılığın olumsuz hissiyatlarını yaşatmamasıdır. Gazoz Ligi çoğunlukçu değil çoğulcudur.

Gazoz oyuncusu sahada oyunu ciddiye alır, gereğini yapar, yeteneği ve gücü yettiğince emeğini arsaya koyar. Emeğin değerini ve önemini hem sahada hem hayatta iyi bilir… Bu yüzden de ne aşırı gururlanır ne de kendini aşağılar. Sahada egolarına teslim olmaz, manasız hoyratlıklara müsaade etmez, farklı hallerin bir arada olmasının değerini bilir.

Tek renk mermerden değil mozaikten yanadır. Dolayısıyla futbol sahasını kendisine dar etmez.

Gazoz Ligi muhabbetle ve keyifle yürür. Bu muhabbet ve keyif disiplinsizlik demek değildir. Gazoz Ligi demokratik katılımı ve doğrudan demokrasiyi tüm karar alma süreçlerinde işletir. Bir nevi hayallerimizdeki yönetim biçimini, hayatımızın en güzel parçası olan futbol evreninde tatmamızı sağlar.

Gazoz liginde her takımın bir “konsepti”, bir “bağlamı” olmalıdır. Bu konuda Lig “seçkinci” değildir; ancak “seçicidir”. Bu konseptin Lig’in ruhuna olan uygunluğu önemli bir kolaylaştırıcı ve ayrım noktasıdır. Gazoz Ligi’nin seçiciliği, dışa kapalılık sonucu doğurmamalıdır. Yeniliklere, yeni renklere ve yeni katılımcılara fırsat yaratılması, ligin devamlılığı ve nesilden nesile aktarımı açısından hayati önem taşır.

Gazoz Ligi takımlarının bir ismi, iki forması, saha içinde 11 kişi, toplamda 40 kişiden oluşan kadroları olmalıdır. “Bugün eksik kaldık, formayı çaktırmadan bizim bir arkadaşa verelim” ciddiyetsizliğine girmez. Girer ise; lig organizasyonu affetmez. Kadroya iki tane de mahalleden şahane topçu koyalım play-offlarda oynatırız gibi çakallıklara yer yoktur. Hatta listede olmayan bir oyuncuyu oynatma gayreti tarihinde görülmemiştir, görülmeyecektir.

Gazoz Lig’inin kolaylaştırıcısı her takımın kaptanlarından oluşan kaptanlar grubu ligin bir nevi yürütmesi vazifesini görür. Bir Gazoz Ligi meclisi olarak da görebileceğimiz bu kurulun haricinde en az 7 kişiden oluşan bir “Yürütücü Kurul” vardır. Yeri geldiğinde bu kurul kaptanlar grubu tarafından değiştirilebilir.

Gazoz Ligi takımları ligin sorunsuz ilerlemesi için normal sezonda 2 kez, Playofflarda ise çekilecek kuraya göre Lig maçlarına en az 3 gözlemci göndermeyi kabul eder. Ama arzu edilen gözlemci takımın tamamının tribünlerde yerini almasıdır.

Gazoz Ligi’nde bulunan her özne Gazoz Ligi manifestosunu okumuş ve kabul etmiş sayılır.